- Nie przesadzaj!- warknęłam, lecz po chwili nie mogłam się powstrzymać i zaczęłam się śmiać jak dusząca się foka- W... Wybacz, poniosło mnie... Znowu- parsknęłam, a Wilk posłał mi szeroki uśmiech- Nie gniewasz się?- spytałam
-No wiesz... Strzeliłaś mi dosyć mocno- mruknął krzywiąc się, a łapą pocierał bolące miejsce- Ale wybaczę jak ze mną zatańczysz- stwierdził ponownie się szczerząc
- To się nie doczekasz- wystawiłam do niego niebieski język i z dumą zaczęłam odchodzić w środku nadal rozbawiona sytuacją
-Ejj no!- mruknął podbiegając i zagrodził mi drogę- Coś za coś. Ty mnie tu przyprowadziłaś, więc punkt dla Ciebie, Touka mnie pamiętała, więc tak jakby drugi punkt dla Ciebie, ja zacząłem z Tobą tańczyć, lecz Ty tego nie chciałaś, więc minus punkt dla mnie, Ty mnie uderzyłaś, więc minus drugi punkt dla mnie, bo Cię do tego sprowokowałem. Daj mi się zrehabilitować i z Tobą zatańczyć- powiedział poważnie, po czym wystawił do mnie łapę, którą przyjęłam, szeroko się uśmiechając
-No dobra, ale przestań gadać- powiedziałam, po czym ostrzegłam- I ostrzegam, że nie potrafię tańczyć w parach
- Nie może być tak źle- powiedział z szerokim wyszczerzem na pysku
- Może być gorzej- parsknęłam
<Fade?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz