Widok tańczących wokół drzewka zielonych iskierek wzbudził we mnie zachwyt. To było piękne! Nagle padło pytanie "A co Ty potrafisz?"
Jak przedstawić się z najlepszej strony?
Cicho odchrząknęłam, zamykając oczy i już po chwili usłyszałam niemrawy wydech wilka. Uśmiechnęłam się pod nosem, wskazując wilczego cienia- demona, który stał przed nami nieruchomo, tylko czekając na moje rozkazy.
-Władam takimi potworkami- oznajmiłam, a demon tylko zmierzył wzrokiem stojącego obok mnie wilka, po czym znów wpatrywał się we mnie czerwonookim spojrzeniem. Gestem łapy nakazałam cieniowi odejść, co też zrobił- Prócz tego władam śmiercią, lodem i jestem odporna na magię- dodałam. Wilk ponownie wbił we mnie tajemnicze spojrzenie.- I wątpię, aby Twoje umiejętności ograniczały się do leczenia krzaczków, co jeszcze potrafisz?- zapytałam radośnie
Biały basior się chwilę zamyślił
- Trochę władam wodą i naturą- odpowiedział cicho
- Brudas, poważniak, do tego nieśmiały... Jesteś uroczy- zachichotałam, wznawiając marsz- To chodź teraz, Panie Uroczy nad wodospad, bo się chyba zaczęłam kleić- palnęłam, nawet nie sprawdzając czy wilk idzie za mną. Słyszałam jego powolne kroki. W końcu musiałam się zatrzymać- No chodź szybciej, bo zaraz będziesz pierwszą istotą widzącą moją przemianę w żywą rzeźbę!- uśmiechnęłam się
<Nusari?>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz